Haakboeken en ontwerpers vliegen om je oren.

Haakboeken en ontwerpers vliegen om je oren.


Je moet je voorstellen dat ik in 2005 een soort van unicorn was in haakland. Iedereen in mijn omgeving vond het maar een beetje gek dat ik “beestjes” aan het haken was. Als ik vertelde dat mijn hobby haken was dan werd kreeg ik altijd dezelfde opmerkingen te horen:

1) Haken? Dat is toch voor oma’s?
2) Haken? Van die gordijntjes voor de ramen?
3) Haken? Wat maak je dan? Een tafelkleed?

Met andere woorden als je haakte in die tijd was je of minstens 60+ of een beetje apart en vooral niet cool/hip of andere termen die je kunt gebruiken voor iets wat wel trendy is. 

Ik stoorde me daar niet echt aan want ik vond haken veel te leuk om me daardoor te laten stoppen. En stiekempjes vonden ze die schapen en giraffen toch wel grappig want er werd steeds meer gevraagd of ik ook voor een vriendin of buurvrouw die net een baby had gekregen iets leuks wilde haken.

Op de “Amigurumi Hyves” en Koekeridoo leerde ik nog een paar meiden kennen die ook amigurumi haken verslavend vonden. Ik denk dat ik Christel Krukkert ook onder de oud gediende (no offence Christel, enkel respect) van de haakhype in Nederland kan scharen. 
Haar eerste boek kwam eerder uit dan de mijne, maar we zijn wel een beetje samen “op gegroeid” en zij heeft denk ik wel het record wat haakboeken schrijven betreft. 

Ik kan me nog goed herinneren dat ik Dennis van den Brink voor het eerst ontmoette. Hij kwam op een avond evenement naar Echtstudio toe en had een kies gehaakt als cadeautje voor zijn schoonzus en had die bij zich. Dennis was ook een soort van unicorn op haakgebied, hij was op dat moment 1 van de weinige mannen die zich in de buurt van een haaknaald durfde te begeven. Het duurde niet heel lang voor dat Dennis in contact kwam met de uitgever waar ik ook mijn serie onder uitbracht en het boek waar zijn alter-ego Dendennis uit kwam. Hij ging daarna door zelf ook door het leven als Dendennis. En na dit boek volgende er nog velen! 

Niet lang daarna sloten ook Annemarie Arts zich aan bij het kleine kringetje Amigurumi ontwerpers. De volgende waren als ik het met het goed herinner Herriet van de Wiel van Stip en Haak, Marieke Dissel, Sascha Blasé-Wagtendonk van Ala Sasha en Kristel Droog. 

Beetje voor beetje kwamen er meer ontwerpers en meer boeken. Ik vond het heerlijk want ik was geen unicorn meer en het haken was inmiddels hip as hell….en nog steeds groeiende in populairteit. 

Toch kwam er een moment, ik denk zo’n 4 jaar geleden in 2022 net na COVID dat iedereen thuis had gezeten, heeft leren haken en de ontwerpers ineens op elke hoek van de straat te vinden waren. Soms ook redelijk frustrerend, want een het is regelmatig gebeurd dat een “nieuw ontwerp” van een starter wel verdacht veel leek op een al bekend ontwerp van mij of één van mijn collega’s. Gelukkig kwam er ook veel heerlijk creative ontwerpers bij. Mede door Facebook, Insta, Pinterest en TikTok kun je ook heel goed de wereldwijde groei op haakgebied volgen. Het is echt onvoorstelbaar hoeveel er nu wordt gehaakt. 

Dat bracht me ook tot het volgende punt; alles is al gehaakt. De knuffeldeken waren iets anders…nieuw. De Pop-ups waren ook weer even vernieuwend. Maar zeker als je je bewust bent van alles wat om je heen wordt gehaakt ben je bang dat je of een ander per ongeluk kopieert ook al weet je van het bestaan van het ontwerp niet af of dat je jezelf aan het herhalen bent. Zitten ze nog wel te wachten op haakpatronen? En wat moet ik nu nog haken, ik heb honderden patronen gemaakt. Van kip tot koe en van kwal tot stokstaart. Weer een boek? Of toch niet?

Dat heeft er toe geleid dat Woolytoons tussen 2023 en 2025 op een redelijk laag pitje heeft gestaan. Ik bleef haken, iedere maand een patroontje voor het Carolientje concept maar veel haakfans hebben/hadden geen idee dat ik achter die patronen zit. Althans, dat is de opmerking die ik vaak gehoord heb als ik in de stand van Caro’s Atelier stond. “OW joh, ben jij van Carolientje, dat wist ik helemaal niet!” 

Na 6 jaar Carolientje haken en twee jaar stilstand bij Woolytoons begon het toch weer te kriebelen. En ik moest echt even iets anders haken dan een poppetje of kledingstukken. 
Dat werd het avocado muziekdoosje. Dit muziekdoosje was zo schattig dat ik hem niet voor mezelf wilde houden en hem uit heb gebracht als nieuw patroon. Samen met een paar nieuwe dekentjes gehaakt met Little Darling. De patronen werden gelanceerd tijdens de KreaDoe 2025 en ik heb daar zo ontzettend veel leuke en lieve reacties op gehad! Dat ze blij waren dat ik “weer terug” was. Ik mijn beleving ben ik niet weg geweest maar ik begreep dat door de stilte op de Socials en het wegblijven van nieuwe patronen dat zo gevoeld moet hebben voor de Woolytoons fans. 

Gelukkig heb ik goed nieuws, ik blijf nog even hangen…ik vertel je er graag meer over in een volgend blog!