Nieuws

Terug van (niet helemaal) weggeweest. Weer terug klinkt wel heel erg als of ik weg ben geweest, maar zo voelt het wel een beetje. Ik heb de Social media op een laag pitje gezet, mijn laatste boek kwam in 2023 uit. Na de knuffeldekens en Pop-up zijn er geen nieuwe patronen meer uitgekomen van Woolytoons. Ik heb me wel helemaal suf gehaakt aan Carolientje en al haar vriendjes. Popjes, Kleding, CAL’S you name it….   Bloed kruipt waar het niet gaan kan en na 2 jaar zag ik een leuk nieuw wolletje om “eens even wat mee uit te proberen”. Het was het Little Darling garen van Scheepjes en ik was verkocht. Ik haakte een avocado en niet 1 maar wel 6 nieuwe super schattige knuffel dekentjes.  Ik schreef de patronen uit maar kon ze niet in mijn webshop plaatsen want daar had ik de stekker uit getrokken. Yup, ik weet niet…niet handig. Tijdens de KreaDoe 2025 werd er zo enthousiast gereageerd op de nieuwe ontwerpen dat ik er energie van kreeg. Ik wilde het vuurtje weer opstoken. En dat is gelukt!Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan. De afgelopen maanden ben ik achter de schermen bezig geweest met het opbouwen van een volledig nieuwe website met patronen webshop! Het was/is best een aardig klusje geweest. Ik kwam er al doende achter dat ik toch wel heel veel patronen gemaakt heb de afgelopen jaren. Wat ik ook wel heel bijzonder vind is dat dit jaar een mijlpaal is. Het is 20 jaar geleden dat ik mijn eerste haakpatronen webshop opende. Een soort van jubileum dus. En hoe leuk is het om terug te kijken op 20 jaar haken, boeken, collega’s en avonturen? Natuurlijk komen er ook nieuwe patronen, de eerste 3 zijn al gelanceerd op de beurs in Hardenberg. De Woolytoons one cake wonders. Gehaakte uit 1 bol garen. Het leuke is dat het eerste patroon uit deze serie een ode is aan het allereerste patroon dat ik haakte, het Koekeridoo schaap. Als je dit leest betekent het dat mijn website live is!  Ik hoop dat je naast inspiratie en leuke patronen ook het blog even induikt om te lezen hoe het haken zich in mijn ogen de laatste 20 jaar ontwikkeld heeft. Ik heb nog niet alle patronen in mijn webshop kunnen maken dus ik blijf de komende maanden aanvullen. Mocht je verzoeknummers hebben die je nog mist in de shop dan hoor ik het graag!Liefs Tess

Haakboeken en ontwerpers vliegen om je oren.Je moet je voorstellen dat ik in 2005 een soort van unicorn was in haakland. Iedereen in mijn omgeving vond het maar een beetje gek dat ik “beestjes” aan het haken was. Als ik vertelde dat mijn hobby haken was dan werd kreeg ik altijd dezelfde opmerkingen te horen:1) Haken? Dat is toch voor oma’s?2) Haken? Van die gordijntjes voor de ramen?3) Haken? Wat maak je dan? Een tafelkleed?Met andere woorden als je haakte in die tijd was je of minstens 60+ of een beetje apart en vooral niet cool/hip of andere termen die je kunt gebruiken voor iets wat wel trendy is. Ik stoorde me daar niet echt aan want ik vond haken veel te leuk om me daardoor te laten stoppen. En stiekempjes vonden ze die schapen en giraffen toch wel grappig want er werd steeds meer gevraagd of ik ook voor een vriendin of buurvrouw die net een baby had gekregen iets leuks wilde haken.Op de “Amigurumi Hyves” en Koekeridoo leerde ik nog een paar meiden kennen die ook amigurumi haken verslavend vonden. Ik denk dat ik Christel Krukkert ook onder de oud gediende (no offence Christel, enkel respect) van de haakhype in Nederland kan scharen. Haar eerste boek kwam eerder uit dan de mijne, maar we zijn wel een beetje samen “op gegroeid” en zij heeft denk ik wel het record wat haakboeken schrijven betreft.  Ik kan me nog goed herinneren dat ik Dennis van den Brink voor het eerst ontmoette. Hij kwam op een avond evenement naar Echtstudio toe en had een kies gehaakt als cadeautje voor zijn schoonzus en had die bij zich. Dennis was ook een soort van unicorn op haakgebied, hij was op dat moment 1 van de weinige mannen die zich in de buurt van een haaknaald durfde te begeven. Het duurde niet heel lang voor dat Dennis in contact kwam met de uitgever waar ik ook mijn serie onder uitbracht en het boek waar zijn alter-ego Dendennis uit kwam. Hij ging daarna door zelf ook door het leven als Dendennis. En na dit boek volgende er nog velen!  Niet lang daarna sloten ook Annemarie Arts zich aan bij het kleine kringetje Amigurumi ontwerpers. De volgende waren als ik het met het goed herinner Herriet van de Wiel van Stip en Haak, Marieke Dissel, Sascha Blasé-Wagtendonk van Ala Sasha en Kristel Droog. Beetje voor beetje kwamen er meer ontwerpers en meer boeken. Ik vond het heerlijk want ik was geen unicorn meer en het haken was inmiddels hip as hell….en nog steeds groeiende in populairteit. Toch kwam er een moment, ik denk zo’n 4 jaar geleden in 2022 net na COVID dat iedereen thuis had gezeten, heeft leren haken en de ontwerpers ineens op elke hoek van de straat te vinden waren. Soms ook redelijk frustrerend, want een het is regelmatig gebeurd dat een “nieuw ontwerp” van een starter wel verdacht veel leek op een al bekend ontwerp van mij of één van mijn collega’s. Gelukkig kwam er ook veel heerlijk creative ontwerpers bij. Mede door Facebook, Insta, Pinterest en TikTok kun je ook heel goed de wereldwijde groei op haakgebied volgen. Het is echt onvoorstelbaar hoeveel er nu wordt gehaakt. Dat bracht me ook tot het volgende punt; alles is al gehaakt. De knuffeldeken waren iets anders…nieuw. De Pop-ups waren ook weer even vernieuwend. Maar zeker als je je bewust bent van alles wat om je heen wordt gehaakt ben je bang dat je of een ander per ongeluk kopieert ook al weet je van het bestaan van het ontwerp niet af of dat je jezelf aan het herhalen bent. Zitten ze nog wel te wachten op haakpatronen? En wat moet ik nu nog haken, ik heb honderden patronen gemaakt. Van kip tot koe en van kwal tot stokstaart. Weer een boek? Of toch niet? Dat heeft er toe geleid dat Woolytoons tussen 2023 en 2025 op een redelijk laag pitje heeft gestaan. Ik bleef haken, iedere maand een patroontje voor het Carolientje concept maar veel haakfans hebben/hadden geen idee dat ik achter die patronen zit. Althans, dat is de opmerking die ik vaak gehoord heb als ik in de stand van Caro’s Atelier stond. “OW joh, ben jij van Carolientje, dat wist ik helemaal niet!”  Na 6 jaar Carolientje haken en twee jaar stilstand bij Woolytoons begon het toch weer te kriebelen. En ik moest echt even iets anders haken dan een poppetje of kledingstukken. Dat werd het avocado muziekdoosje. Dit muziekdoosje was zo schattig dat ik hem niet voor mezelf wilde houden en hem uit heb gebracht als nieuw patroon. Samen met een paar nieuwe dekentjes gehaakt met Little Darling. De patronen werden gelanceerd tijdens de KreaDoe 2025 en ik heb daar zo ontzettend veel leuke en lieve reacties op gehad! Dat ze blij waren dat ik “weer terug” was. Ik mijn beleving ben ik niet weg geweest maar ik begreep dat door de stilte op de Socials en het wegblijven van nieuwe patronen dat zo gevoeld moet hebben voor de Woolytoons fans.  Gelukkig heb ik goed nieuws, ik blijf nog even hangen…ik vertel je er graag meer over in een volgend blog! 

Meer dan 10 jaar Woolytoons avonturen in een notendop? Dat is bijna niet te doen. Een jaar nadat ik Woolytoons op het gestart kwam mijn derde boek uit, Amigurumi & Mini’s. Laten we daar beginnen. Ik schreef na dit boek nog 2 boeken in deze serie; Amigurumi in Love en Amigurumi & Monsters. Ik ging het land door om de boeken te signeren en sloot bij diverse winkels aan op beurzen om daar mijn boeken te signeren. Super leuk! Het boeken schrijven bleef maar door gaan, Happy Colours haken, Amigurumi Sprookjes, Pluis met de opkambare amigurumi en daarna het grote succes Woolytoons Knuffeldekens en Pop-ups. Als je alle boeken wilt zien, dan kun je even onder mijn portfolio kijken. Naast de boeken vind je daar ook alle DIY pakketten. Het leukste om al deze boeken producten heen is de promotie en bijzondere dingen die je mee maakt en alle lieve mensen die je ontmoet. Collega’s waar je lekker mee kunt kletsen en sparren. Lieve winkeliers. Fans die al jaren met je mee gaan op jouw Woolytoons avontuur. Het is een feestje! Zo ben ik geïnterviewd in Keulen op een internationale beurs samen met Saskia Laan en DenDennis. Ook heb ik in Duitsland maar ook in Nederland op beurzen gestaan met een gehaakte Mega Eenhoorn deken van 45 kg. Dat was een uitdaging om te haken, maar het resultaat was fantastisch! De daaropvolgende beurs haakte ik een Kip van anderhalve meter en 45 kuikens, met natuurlijk hulp van mijn testhakers want 45 kuikens haken…dat is echt veel werk!! In 2019 opende ik de deuren van de Woolytoons design studio, althans…dat was de bedoeling maar COVID gooide roet in het eten. De deuren bleven dicht, geen workshops, geen gezelligheid. Het was een mega verbouwing, van een grote zandbak naar een heerlijk plekje waar ik nog steeds vanuit werk.  Ik kan zo nog 100 dingen verzinnen die het waard zijn om te vertellen maar dan wordt deze blog wel heel langdradig. De echte hoogtepunten zijn toch echt de reacties van de mensen, blije gezichten, kinderen die met een amigurumi onder hun arm de volgende uit komen zoeken die mama of oma voor ze mag maken. Dit soort gedeelde liefde voor het haken zorgt er ook voor dat ik vol inspiratie terug kom van beurzen en evenementen. Schor van het praten, maar ook heel voldaan. Liefs Tess

Waar een deur dicht gaat, gaat een raampje open. Er zit zeker een kern van waarheid in deze quote maar ik ben wel van mening dat je het raampje wel zelf open moet doen. Het laatste blog wat ik schreef over de tijd bij Echtstudio ben ik geëindigd bij de 2e verhuizing naar de winkel die zich naast de woning van Kim bevond. Deze periode vond ik geweldig maar ook geweldig pittig. Ik had op dat moment 2 kleine kinderen onder de 5. Een man met een eigen bedrijf. Mijn vader overleed helaas in 2010 wat een behoorlijke leegte met zich mee bracht. En niet te vergeten dat ik mijn moeder ook in de gaten wilde houden op dat moment. Dan zou je denken…best heftig. Maar ik heb nog niet verteld dat Echtstudio naar het volgende hoogtepunt ging. De volgende verhuizing, want we waren alweer uit onze voegen gegroeid. Op dat moment hadden we een grote winkel, een webshop waar bestellingen verwerkt moesten worden, we gaven workshops in de winkel. We hadden een inloop avond waarbij iedereen gezellig kon komen haken. We hadden evenementen zoals de Amigurumi dag, één van mijn favoriete. Maar ook bijvoorbeeld de KreaDoe en andere beurzen. We maakten content voor you-tube, haak tutorials. En ondertussen liepen de deadlines van mijn boeken door.  Ondernemen zit in mijn bloed. Ik doe het nog steeds in meerdere bedrijven. De vraag: “Waarom stap je uit Echtstudio, een iconische winkel op het hoogtepunt, die vanuit je zolder is doorgegroeid?” heb ik vaak gehoord. Het antwoord was vrij simpel. Ik was op. Kim had op dat moment wat oudere kinderen en zat in een andere fase en zij kon veel meer geven dan ik op dat moment kon. Het lukte me niet om naast mijn privé leven nog 6 dagen te werken en tussendoor nog een boek te schrijven. Ja…het lukte, maar ondertussen maakte ik mezelf kapot. Want je wil nergens ballen laten vallen. Het was niet fair tegenover Kim om haar meer lasten te laten dragen. Ook ging ik mezelf eens kritisch afvragen, wat wil ik nu eigenlijk? Vind ik pakketjes in pakken en workshops geven nog wel zo leuk? Is dat waar ik mijn voldoening uithaal. De eerste 100 workshops zeker, maar daarna ga je wel een beetje op de automatische piloot. Je gaat zo mee in de flow en je kunt er niet eens van genieten van al het succes wat behaald is. Ik besloot een heel moeilijke beslissing te nemen en Echtstudio over te dragen aan Kim en zelf weer volledig over te gaan op het geen waar ik mee begonnen was. Het ontwerpen van gehaakte items. Ik heb een pauze van een maand genomen en dat was heel raar. Niets doen. Een beetje eng. Maar ook heerlijk want ik kon thuis zijn bij de jongens en alle dingen regelen die door de drukte waren blijven liggen. Pauze is leuk..maar stilzitten daar ben ik niet van. Het merk Koekeridoo had ik achtergelaten bij Echtstudio dus ik had niets, behalve mijn naam en mijn 2 haakboeken. Dus ik moest weer van voor af aan beginnen. Naar de KvK, en een nieuw bedrijf starten. Ik verzon een naam; Woolytoons. Ik dacht grappige beestjes, Cartoons, Looneytoons, maar dan van wol en daar werd Woolytoons geboren. Een nieuw bedrijf, nieuwe socialmedia, klanten moeten je weer weten te vinden. Dat was even wennen. Vanuit een mega zaak naar nul volgers. Maar gelukkig duurde dat niet lang en Woolytoons groeide en groeide en is inmiddels ook weer een gevestigde naam in haakwereld. En weet je wat ook heel leuk was, door dit raampje wat open ging kwam de ooievaar naar binnen. Door de rust was er ook ruimte voor het derde kindje wat heel gewenst was. En in 2013 werd na onze twee jongens, Quinty geboren. Wat een cadeautje! Het boek Amigurumi & Mini’s kwam ongeveer tegelijkertijd “uit” met mijn eigen mini. Dat was even plannen, maar met een beetje creativiteit kom je een heel eind :) 

Een boek?Zoals ik in het eerder blog al beschreef. Echtstudio was booming business. Als je niet kon haken, wilde je leren haken. Als je al kon haken, wilde je alle patronen en alle bollen garen die je in je mandje gepropt kreeg. Kim en ik hadden onze handen er vol aan. Winkel, webshop, beurzen, patronen ontwerpen en toen kwam de vraag…Tess zou je interesse hebben om een amigurumi boek te schrijven? Ik voelde me vereerd maar ik moest er even over nadenken. Een boek, ben ik wel goed genoeg in haken om een boek te schrijven en wat komt daar allemaal bij kijken dan? Na meerdere gesprekken met de uitgever waagde ik de sprong. En daar heb ik nooit spijt van gehad. Ik begon met haken aan nieuwe ontwerpen en schreef oude ontwerpen op een nieuwe manier uit die voor iedereen goed te volgen was. Ik had op dat moment nog niet echt veel voorbeelden want er waren bijna geen Nederlandstalige amigurumi boeken. Wat ik zeker wist is dat de iconische Koekeridoo giraffen in het boek moesten komen. En deze zijn inderdaad zelfs op de cover van het boek beland. “Amigurumi & More” dat werd de titel van het boek.  Ik genoot van de fotoshoot en was trots als een pauw toen ik uiteindelijk het boek in mijn handen had. Het was achteraf gezien de eerste van een serie van 5, want ik schreef ieder jaar daarna een boek. Er kwam een “Boek lancering feestje” bij Echtstudio. (Kijk wat een “puppy” ik hier nog ben)   Dat was een ervaring. Ineens heb je mensen aan je tafeltjes staan die graag willen dat jij in hun gloednieuwe boek schrijft. Dus ik dacht…wat zal ik er in schrijven dan? Groetjes Tess. Of dank je wel voor het kopen? Ik besloot de naam van de persoon voor me te vragen en die te gebruiken. Voor…Truus, heel veel haakplezier gewenst. Tess. En dan vorm de vorm de datum van die dag. Ik was overigens als de dood dat ik de naam van de persoon voor me verkeerd in het boek zou schrijven, stel je voor.  Op het moment van schrijven heb ik meer dan 150.000 boeken verkocht, en dat is allemaal begonnen met de vraag; Tess zou je interesse hebben om een amigurumi boek te schrijven? Liefs Tess

Het ontstaan van EchtStudio. Weet je, dat ik in de tijd dat Kim en ik Echtstudio opzette zo druk was dat ik nu achteraf niet eens meer precies weet wat we allemaal ondernomen hebben? Het ging ook allemaal in een sneltrein vaart. Ik ben mijn vorig blog geëindigd op het moment dat Kim en ik aan de start stonden van Echtstudio. Dat liep eigenlijk simultaan met nog een opkomend bedrijf namelijk Hoooked Zpagetti. Bollen garen van gerecycleerd t-shirt stoffen. Met die bollen kon je redelijk snel, met een grote haaknaald super trendy items mee haken.  Als Echtstudio bezochten we de loods van Geesje van Hoooked om daar de mooiste bollen Zpagetti uit te zoeken om er vervolgens mee aan de slag te gaan. Dat deden we eerst met het maken van tasjes maar niet veel later ontwierp Kim de eerste poef gehaakt van Zpagetti. Niet lang daarna startten we met het geven van workshops om tassen en proeven van dit garen te maken. Om en om bij 1 van ons thuis. Dus…speelgoed aan de kant, geen bloemkool eten vanavond want dat stinkt en dan met een club van 8 vrouwen om de tafel om te haken. Eerst waren dat buurvrouwen. Toen vriendinnen van buurvrouwen en een paar maanden later kwamen er zelfs dames uit België om een avondje poef te haken. Je moet je voorstellen dat je voor 1 poef vier grote bollen en een vulling nodig had. En dat keer 8, drie keer in de week. En dan wilde de dames ook graag nog een bolletje shoppen aan het eind van de workshop voor thuis. Wild enthousiast allemaal. En wij natuurlijk ook. We liepen wel tegen een praktisch probleem op; ruimte te kort. Echtstudio raakte meer bekend ook in de media en Inmiddels werden we uitgenodigd om op toffe locatie workshops te geven voor grote groepen. We gingen volledig mee in de flow en kwamen toen tot de conclusie, het is of stoppen of we gaan groeien en moeten een pand huren.  Dus een maand later trokken we in, in een pand boven een woning midden in het centrum van Alphen, in de Stationsstraat. Daar toverde we de ruimte om tot winkel met workshopruimte. Een wand vol Zpagetti, Koekeridoo pakketten en items, Echtzoet item en natuurlijk zoveel mogelijk garens en haaknaalden en andere benodigdheden.  Ik heb dit echt als een super leuke tijd ervaren. De uitstraling die wij aan het haken gaven en de eindproducten van poef tot amigurumi gaven het duffe suffe haken ineens een hip en hot imago. Dit was nieuw. En dat viel op. Het liep storm in de winkel. Het werd zelfs zo druk dat we binnen een jaar verhuisden naar een ander pand, gekoppeld aan het nieuwe huis van Kim, even verder op in het centrum. Wil je weten hoe dit avontuur verder gaat? Lees dan vooral het volgende blog mee.  Liefs Tess

HOLY STITCH!  Stel je voor, je hele zolder staan vol bollen wol, boeken, haaknaalden, gehaakte beestjes, enveloppen en dozen. Je kunt je kont niet meer keren zullen we maar plat zeggen. Mijn Koekeridoo webshop begon steeds beter te lopen maar omdat social media nog op niveau “Hyves” zat, wacht even mijn verhaal op pauze.  Ik zal eerst even kort uitleggen wat Hyves was voor degene die niet uit de vorige eeuw komen. Hyves (vrij vertaald bijenkorf) was 1 van de eerste kanalen waar je vrienden online kon ontmoeten en volgen. Je kon zelfs groepen aanmaken. Ik maakte de “Amigurumi Hyves groep” aan en ik had zowaar steeds meer volgers in de groep die enthousiast mee kletsen. We hebben zelfs met de Hyves leden de allereerste amigurumi-dag georganiseerd. Er kwamen wel geteld 4 mensen maar het was voor het eerst dat ik gelijk gestemde dames ontmoette. Haaksters, onder de 30.  Genoeg over Hyves, ik zal verder vertellen.  Met alleen Hyves was het moeilijk om mijn winkeltje bekender te maken. Daarom begon ik aan het deelnemen op Markten en Beurzen. De beurs waar ik de meest waardevolle herinneringen aan heb is de Holy Stich beurs in Leeuwarden. Die werd gehouden in een verlaten gevangenis. En zeker de eerste keer dat ik mijn winkeltje in 1 van de cellen (letterlijk) bouwde heb ik dat geweten. De piespot zat nog vol en het stapelbed frame stond er nog in. Schoon was het zeker niet dus het was even stoer zijn en schoonmaken en daarna een schattig winkeltje inrichten, om de wc pot heen.  Gelukkig liep het storm in mijn cel en de tweede editie “huurde” ik een grotere cel op de begane grond. Inmiddels waren de ruimtes opgeknapt zodat je er zonder grote schoonmaak direct kon gaan opbouwen. Ik heb er echt super leuke dagen gehad en ik heb zelfs nu nog mensen die ik op de KreaDoe tegenkom die ik daar voor het eerst ontmoet heb. Zo leuk! Inmiddels leerde ik Kim beter kennen en zij had samen met een vriendin van haar het merk EchtZoet opgezet waaronder ze schattige gehaakte items verkochten, leuke schilderijtjes en andere creatieve hebbedingen. We besloten samen op de jaarmarkt in Alphen aan den Rijn een gezamelijke marktkraam te huren. Want onze collecties sloten super leuk bij elkaar aan. Dat was een succes, we begonnen te brainstormen, wilde allebei meer dan alleen de Kreamarkten. En zo is Echtstudio begonnen waar we in 2010 voor het eerst officieel mee in de Cel stonden op de Holy Stitch…daarna was het hek van de dam. Maar dat is een leuk verhaal voor het volgende blog :) 

Waarom een baby boekje?Carolientje leent zich natuurlijk uitstekend voor een schattige baby lijn. Dus een rammelaartje, een muziekdoosje, een dekentje en natuurlijk ook nog het basis patroon van het Carolientje aankleed popje. Het is een heel lief boekje geworden het enige nadeel is….dat ik nog steeds niet aan een Kareltje baby boekje ben toegekomen…sorry Kareltje fan. Ik hoop in de toekomst nog een inhaalslag te plegen en ook nog een leuke baby producten lijn met Kareltje te mogen maken.   

Crochet a long!Het idee van een CAL rondom het thema van Carolientje is denk ik ontstaan rond om de kerst. Daarna kwam er een Paas thema en tussendoor nog een zomer thema. Want ja…als je eenmaal aan de CAL’s begint dan kun je helemaal los gaan. Samen met Caroline verzon ik thema’s en daarna was het flink aan de haak om alle CAL’s te ontwerpen en uit te werken. Ook dit jaar hebben we weer een heel leuke voorjaars CAL op de planning staan. Mocht je een beetje idee willen krijgen wat je bij een CAL voor moet stellen zal ik nog wat plaatjes toevoegen van degene die de afgelopen jaren de revue hebben gepasseerd.

Het ontstaan van Carolientjes VriendjesHet grappig is, ik heb echt een hekel aan het haken van poppen. Dat heb ik altijd al gehad, ik heb het vermeden tot op een paar poppetjes in mijn kerststal na. Ik ben veel meer van de dieren haken. Daar kan ik meer karakter in leggen, lief, schattig of ondeugend. Op het moment dat ik begon aan het Carolientje Concept vond ik dat echt wel leuk om te doen hoor, begrijp me niet verkeerd. Ik heb Woolytoons op dat moment op een lager pitje gezet. Want na 20+ boeken en ook ongeveer net zo veel haak jaren dacht ik is de markt nog niet verzadigd? Natuurlijk zat ik er volledig naast want we zijn alweer 6 jaar verder sinds dat punt maar ik heb wel Woolytoons minder aandacht gegeven en ben volop Carolientje en Kareltjes gaan haken. Op een gegeven moment begon het te kriebelen en had ik echt weer behoefte om een beestje te maken. En wat zou nu leuker zijn dat een beestje wat ook de kleertjes van Carolientje past!  Een giraf in een badpak en een varkentje in een elfen pakje. Dat is toch hilarisch, en zeker als je nog kunt wisselen tussen poppen en kleding. Dus ik ging aan de slag om het idee uit te werken. Dat ging goed, het enige struikelblok waren de knotjes van Carolientje. Daar is een opening voor in de kleding item en de oortjes of hoorntjes van de Vriendjes moesten ook precies op dat punt geplaatst worden om de kleding passend te krijgen. Maar zoals je begrijpt is ook dat gelukt en is de collectie van Carolientje inmiddels uitgebreid met diverse dierenvriendjes! 

Het ontstaan van Kareltje.Ik schat dat het ongeveer een jaartje heeft geduurd, een voorjaarsbeurs en een najaarsbeurs. Toen werd duidelijk dat er vraag was naar nog een aankleed popje, maar dan een jongetje. Een nieuwe uitdaging. Maar wel een hele leuke! En zo is Kareltje geboren. Een popje met een basis kleding setje. Een spijkerbroek, petje en een cool shirtje. Dit mannetje heeft net even een ander lijfje dan Carolientje, iets slanker op de heupen. Sommige setjes van Carolientje passen Kareltje ook maar verder heeft hij een heel eigen kleding lijn gekregen.  Kareltje en Carolientje beleven inmiddels samen alle avonturen. Ze gaan kamperen, logeren op een boerderij, gaan naar het circus en worden zelfs astronauten. We hopen dat er nog vele avonturen zullen volgen. 

Het ontstaan van Carolientje In 2019 mocht ik op de KreaDoe in de stand van Caro’s Atelier mijn nieuwe boek komen signeren. Ik had al vaker bij Caroline en Edwin  in de stand gestaan en dat was altijd erg gezellig. In één van de weinige momenten dat je even tijd hebt om met elkaar te kletsen als je op een beurs staat vroeg ik aan Caroline; “Hebben jullie geen mascotte?”. Nee, zei ze die hebben we nog niet. Dus ik riep voor de grap; “zal ik jou na haken?”. En zo gezegd zo gedaan. Als grapje haakte ik een popje wat een beetje op Caroline leek met een hoog schattigheid gehalte. De klanten bij Caro’s Atelier vroegen om het patroon en dat heb ik uitgeschreven zodat iedereen het popje kon haken. Toen werd het kerst. En kleine Carolientje had niets om aan te trekken. Ik heb daarom een kerstjurkje voor haar gehaakt. En je raad het al…de fans van Caro’s Atelier wilde voor hun Carolientje ook graag een nieuw kerstjurkje haken.   En zo is het avontuur van Carolientje begonnen. Nu is het inmiddels 6 jaar later en ik haak nog steeds maandelijks een nieuwe outfit voor Carolientje, Kareltje haar vriendje of ik werk aan een nieuwe CAL (crochet a long). Op de beurzen staan er inmiddels 3 kasten vol Carolientjes in verschillende outfits en de vraag naar meer is er nog steeds. 

  HAKEN IS EEN VIES WOORD In 2005 leerde ik haken en een soort van noodgedwongen ontwerpen van gehaakte amigurumi patronen omdat er in Nederland domweg geen patronen beschikbaar waren. Op een oude Ariadne en een boekje van Rina Soffers na dan. Mijn omgeving zag me haken en ik kreeg regelmatig de vraag of het wel goed met me ging want haken, dat is toch voor oma’s. Wat ga je maken dan? Van die tafelkleedjes en gordijntjes voor de ramen? Ik had op dat moment niet echt het meest coole en hippe imago. Zij haakt. Net alsof dat een vies woord was. Internet was inmiddels booming business in 2005 dus ik ben gaan surfen en kwam in Japan terecht. Daar ging er een wereld voor me open.  AMIGURUMIIn Japan hadden ze de hobby haken maar dan wel voor trendy mensen natuurlijk al lang ontdekt. Zij hadden daar boeken vol met de meest schattig patronen en dat was een bron van inspiratie. Ze noemde die beestjes en poppetjes A-mi-gu-ru-mi. De term is een samentrekking van ami(gehaakt/gebreid) en nuigurumi (gevulde pop). En oh wat wilde ik die boeken graag in mijn handen hebben! Dus wat heb ik gedaan. Ik heb ze in Japan besteld  en gehoopt dat ze ook daadwerkelijk aan zouden komen. Dat deden ze. Maar nu was er nog een probleem. Mijn Japans is niet meer zo up-to-date als het geweest is. Met andere woorden, ik begreep er geen bal van. Gelukkig hadden ze diagrammen met tekentjes. Ik ben gaan uitproberen en als snel ontdekte ik welke teken een bepaalde steek voorstelde en welke symbolen een arm of een been waren. Dat was wel trial & error want ik heb regelmatig geen been gehaakt terwijl ik dacht met een arm bezig te zijn. Maar al doende leert men. Ik schreef het gebruik van de Japanse schema’s helemaal uit en dat was ook het begin van Koekeridoo. Ik haakte mijn schaapjes, girafjes en olifantjes met muziekdoosjes voor vrienden en familie en ik dacht, misschien leuk om eens een marktje te pakken. Achter een kraampje mijn spulletjes verkopen. Dat was een leuk idee maar ik was binnen no time uitverkocht en kreeg nog meer bestellingen. Tot diep in de nacht schapen haken was niet mijn droom baan dus ik begon te denken. Als ik mensen nou eens kon leren hoe ze dit soort patroontjes zelf konden haken?Think big. Wat heb ik dan nodig als ik een bedrijfje wil opstarten? Een KVK nummer, durf ik dat? Een naam. Ik speelde in die tijd een computer spelletje en mijn karakter daar heette Koekeridoo. Dus ik dacht. Why not. Koekeridoo amigurumi & more. Ik begon uit te zoeken waar ik wol en haaknaalden in kon kopen en waagde de sprong om ook Japanse haakboeken te importeren om aan te bieden in de webshop. Met natuurlijk mijn vertaal schema erbij.  Ik opende mijn webshop in 2006 en het duurde niet lang voordat dat ging lopen want het hoge schattigheid gehalte van de gehaakte beestjes sloeg enorm aan. Ik legde mensen die de Japanse boeken kochten persoonlijk uit hoe het in zijn werk ging en ik bouwde zowaar een naam op als haakwinkel. De dozen garen, boeken en fournituren stapelden zich op en mijn zolder werd bijna te klein. Op dat moment kwam er een nieuwe klant aan de deur haar bestelling ophalen, want ze woonde ook in Alphen aan den Rijn. Een leuk gesprek later ging deze dame, later bekend geworden als Kim van Echtstudio, de deur uit met haar Japanse Hello Kitty haakboek. Dit was het begin van Echtzoet waar ik je in een volgend blog graag meer over vertel. 

De mensen die mij persoonlijk kennen weten het, ik ben lang van stof. Ik kan kletsen, vertellen en schrijven tot ik erbij neerval. Dat zal ik in dit geval niet doen. Het volledige verhaal komt vast nog in een vervolg blog maar voor nu enkel de belangrijkste punten uit mijn privé leven. Mijn naam is Tessa van Riet-Ernst. Ik ben geboren in 1977. Ik zeg het snel zodat je niet kunt tellen hoe oud ik ben. Mijn vader heette Jos en Hennie is mijn moeder. Ik heb een jongere broertje die een kop groter is dan ik, Martijn. Ik heb een leuke jeugd gehad en daar ben ik heel dankbaar voor. Tijdens één van mijn eerste baantjes heb ik mijn man Jeroen ontmoet. Ik werkte in Discotheek de Herberg (later Citylife) in Reeuwijk achter de bar en hij was daar glazenloper. Dat is hoe die dingen gaan. Ik was 17 en hij net 19.  Jeroen woonde in Alphen aan den Rijn en we kregen daar in 1998 een huurhuis aangeboden. Ik was 21 toen ik verhuisde naar Alphen aan den Rijn waar ik nu nog steeds woon. In 2004 zijn Jeroen en ik getrouwd. In 2005 werd onze eerste zoon Bowen geboren en in 2007 nog geen twee jaar later volgende onze tweede zoon Dévi. In dat jaar kochten we een huis en verhuisden we naar een andere plek in Alphen aan den Rijn. In 2013 werd onze dochter Quinty geboren, de kers op de taart want hoe leuk is dat, een meisje na twee jongens. Eindelijk los met de jurkjes en staartjes. Inmiddels is Bowen op moment van schrijven 20, Dévi 18 en Quinty alweer 12. Na heel wat banen en het opstarten van Koekeridoo, Echtstudio en Woolytoons ben ik momenteel werkzaam voor ons bedrijf Mineral Make-up XL. Daar werk ik  24 uur in de week met heel leuke collega’s. Ook mijn broer Martijn werkt in één van onze aansluitende bedrijven net zoals mijn zwager Dennis en mijn schoonzus Kati. Die zie ik dus bijna dagelijks.  Het is een echt familie bedrijf met nog een aantal collega’s die dan wel niet officieel familie zijn maar wel zo aanvoelen. Ik bof dus enorm. De overige dagen ben ik aan het werk voor Woolytoons. Ik ben over het algemeen druk bezig en heb de haaknaalden standaard naast me liggen op de bank.  Daarom genieten we ook echt van onze vrije tijd. Ik denk dat je ons wel echte reizigers mag noemen. Als het even kan gaan we op pad. De eerste jaren met de caravan door Europa toeren maar nu hebben we het vliegen ook ontdekt. Van Afrika tot Azië het kan ons niet ver genoeg en niet lang genoeg zijn. En het liefst dan met de hele familie of het hele gezin. Hoe meer zielen hoe meer vreugd! Liefs Tess

Ieder verhaal heeft een begin, en dit is het begin van de merken Koekeridoo, Echtstudio en Woolytoons.  Bij ons thuis is creativiteit met de paplepel ingegoten. Mijn oma kon breien en haken, kantklossen en borduren, net zoals mijn moeder en mijn tante. Zelf was ik ook best creatief maar dat haken en breien vond ik toch best een hoop gedoe met al die steken tellen en patronen lezen. Daarnaast zaten mijn vingers constant met elkaar in de knoop dus verder dan een wedstrijdje vinger haken “wie heeft de grootste bol aan het einde van de rit” ben ik niet gekomen. Tot het moment dat ik net bevallen was van onze eerste zoon Bowen. Mijn oma zat zo’n schattig kipje te haken bij ons thuis op de bank en ik vroeg of ze er ook één voor Bowen wilde haken. Ze zei; “Waarom doe je het niet zelf?” Dus ik kreeg een haaknaald in mijn handen geduwd en mijn oma deed de basis haaksteken heel geduldig voor. Ik kreeg het zowaar voor elkaar om een paar steken te haken en ik vond het nog leuk ook! Thuis heb ik meteen het patroon boekje gekocht waar de kip in stond, ook meteen het enige boekje wat op dat moment verkrijgbaar was met Nederlandse haakpatronen met dieren erin. Ik ben verder gegaan met mijn kip, niet wetende dat toeren tellen dus belangrijk is. Mijn kip zag er zo uit:  Dat kon ik natuurlijk niet op me laten zitten. Ik ben opnieuw begonnen en ik had een paar dagen later zowaar mijn eerste kip gehaakt. In het boekje stond nog een hondje en een vis maar daarna hield het op met de patronen. Ik ben op zoek gegaan maar op een oubollige Ariadne na kon ik niets meer vinden. Er zat niets anders op dan zelf wat te gaan proberen.  Het ontstaan van het eerste ontwerp Ik zag een spaarpot in de vorm van een schaap. Een rond lijf, en een paar ronde pootje en ik dacht…dat moet lukken! En dat deed het. Ik schreef op wat ik gedaan had en haakte schaap na schaap tot ik geen schapen meer kon zien. Zo ontstond de olifant, schaap met slurf. En de giraf, schaap met nek. Inmiddels bekend als de iconische giraffen familie die op de cover van mijn eerste boek Amigurumi & More staan. Dit is natuurlijk pas het begin van het verhaal…wil je weten hoe het verder gaat? Lees dan vooral het volgende blog! See you :)