KOEKERIDOO

HAKEN IS EEN VIES WOORD

In 2005 leerde ik haken en een soort van noodgedwongen ontwerpen van gehaakte amigurumi patronen omdat er in Nederland domweg geen patronen beschikbaar waren. Op een oude Ariadne en een boekje van Rina Soffers na dan. Mijn omgeving zag me haken en ik kreeg regelmatig de vraag of het wel goed met me ging want haken, dat is toch voor oma’s. Wat ga je maken dan? Van die tafelkleedjes en gordijntjes voor de ramen? Ik had op dat moment niet echt het meest coole en hippe imago. Zij haakt. Net alsof dat een vies woord was.

Internet was inmiddels booming business in 2005 dus ik ben gaan surfen en kwam in Japan terecht. Daar ging er een wereld voor me open. 

AMIGURUMI


In Japan hadden ze de hobby haken maar dan wel voor trendy mensen natuurlijk al lang ontdekt. Zij hadden daar boeken vol met de meest schattig patronen en dat was een bron van inspiratie. Ze noemde die beestjes en poppetjes A-mi-gu-ru-mi. De term is een samentrekking van ami(gehaakt/gebreid) en nuigurumi (gevulde pop). En oh wat wilde ik die boeken graag in mijn handen hebben! Dus wat heb ik gedaan. Ik heb ze in Japan besteld  en gehoopt dat ze ook daadwerkelijk aan zouden komen. Dat deden ze. Maar nu was er nog een probleem. Mijn Japans is niet meer zo up-to-date als het geweest is. Met andere woorden, ik begreep er geen bal van. Gelukkig hadden ze diagrammen met tekentjes. Ik ben gaan uitproberen en als snel ontdekte ik welke teken een bepaalde steek voorstelde en welke symbolen een arm of een been waren. 

Dat was wel trial & error want ik heb regelmatig geen been gehaakt terwijl ik dacht met een arm bezig te zijn. Maar al doende leert men. Ik schreef het gebruik van de Japanse schema’s helemaal uit en dat was ook het begin van Koekeridoo.

Ik haakte mijn schaapjes, girafjes en olifantjes met muziekdoosjes voor vrienden en familie en ik dacht, misschien leuk om eens een marktje te pakken. Achter een kraampje mijn spulletjes verkopen. Dat was een leuk idee maar ik was binnen no time uitverkocht en kreeg nog meer bestellingen. Tot diep in de nacht schapen haken was niet mijn droom baan dus ik begon te denken. Als ik mensen nou eens kon leren hoe ze dit soort patroontjes zelf konden haken?

Think big. Wat heb ik dan nodig als ik een bedrijfje wil opstarten? Een KVK nummer, durf ik dat? Een naam. Ik speelde in die tijd een computer spelletje en mijn karakter daar heette Koekeridoo. Dus ik dacht. Why not. Koekeridoo amigurumi & more. Ik begon uit te zoeken waar ik wol en haaknaalden in kon kopen en waagde de sprong om ook Japanse haakboeken te importeren om aan te bieden in de webshop. Met natuurlijk mijn vertaal schema erbij. 

Ik opende mijn webshop in 2006 en het duurde niet lang voordat dat ging lopen want het hoge schattigheid gehalte van de gehaakte beestjes sloeg enorm aan. Ik legde mensen die de Japanse boeken kochten persoonlijk uit hoe het in zijn werk ging en ik bouwde zowaar een naam op als haakwinkel. De dozen garen, boeken en fournituren stapelden zich op en mijn zolder werd bijna te klein. Op dat moment kwam er een nieuwe klant aan de deur haar bestelling ophalen, want ze woonde ook in Alphen aan den Rijn.

Een leuk gesprek later ging deze dame, later bekend geworden als Kim van Echtstudio, de deur uit met haar Japanse Hello Kitty haakboek. Dit was het begin van Echtzoet waar ik je in een volgend blog graag meer over vertel.